Erica Anderson, @EricaAmerica, was afgelopen weekend aanwezig op Columbia University’s social media weekend in New York. Daar werd ze in het voorbijgaan aangesproken door iemand uit het publiek met de vraag wat er binnenkort op stapel stond. In een onverwachte openheid refereerde ze aan de diensten die bijvoorbeeld HootSuite en SocialFlow al leveren: anlytics.

Het is niet voor het eerst dat Twitters eigen analysesoftware ter sprake komt. Maar de tijd is er nu meer dan ooit rijp voor. Zoals we dit weekend al vertelden is Twitter van plan om adverterende bedrijven meer te bieden via de Branded pages.Maar adverteerders willen niet alleen mogelijkheden maar ook inzichten in de effecten van hun acties.

En Twitter heeft al geruime tijd geleden een bedrijf gekocht dat zich specialiseerde in analyse. En in juli van het vorige jaar werd het analyticsbedrijf  Backtype aan de stal toegevoegd. De kans is dus groot dat die nieuwe tools in eerste instantie alleen voor adverterende bedrijven beschikbaar komt.

Anderson liet ook weten dat Twitter zich aan het verdiepen is in de voorspellende mogelijkheden van Twitter door analyse van de tweets in de firehose. Ze vertelde dat Twitter binnenkort ook een apart account en blog gaat openen dat zich geheel aan die sectie gaat wijden:

“The predictive nature of Twitter is still largely untapped,” zei ze.

Ik ben benieuwd naar, maar zoals bijna altijd bleef het meeste in het midden. We zullen dus als vanouds weer af moeten wachten.

Bron: ReadWriteWeb ©Twittermania @Hermaniak

In mijn artikel Kan jouw werkgever je Twitteraccount opeisen van 28 november 2011 ging ik al uitvoerig in op de rechtszaak tussen mobieltjeswebshop PhoneDog en ex-werknemer Noah Kravitz. Het vonnis wordt medio 2012 verwacht. PhoneDog was not amused toen Kravitz zijn arbeidsovereenkomst opzegde én 17.000 followers meenam. Weliswaar had Kravitz zijn Twitternaam keurig gewijzigd van @PhoneDog_Noah naar @NoahKravitz, zijn voormalige werkgever was het er nog steeds niet mee eens. Gelijk hebben is heel wat anders dan gelijk krijgen, dus hoe denkt PhoneDog dat te gaan beargumenteren?

Handelsgeheim

Om te beginnen zou het wachtwoord van Kravitz’ account een handelsgeheim zijn, dat hij niet zomaar zou mogen inzetten ten behoeve van zijn nieuwe werkgever. Verder zou er sprake zijn van economic interference, zeg maar het moedwillig verstoren van de bedrijfsvoering van een ander. In het Nederlandse recht kennen we wel de onrechtmatige daad die bestaat uit het misbruik maken van de contractbreuk van een ander. Maar in dat geval zou PhoneDog moeten aankloppen bij de nieuwe werkgever van Kravitz, en niet bij Kravitz zelf.

Ook de Tilburgse IT-recht-hoogleraar Corien Prins is van mening dat een claim als die van PhoneDog in Nederland weinig kans zou maken, zo schreef zij onlangs in het Nederlands Juristenblad. In haar zeer leesbare artikel wijst ze er fijntjes op dat bedrijfsgeheimen alleen beschermd zijn als ze ook echt geheim zijn; een lijst met 17.000 followers die iedereen kan bekijken is dat natuurlijk niet. Een werkgever die macht wil uitoefenen over de Twitteraccount van zijn werknemer moet daarover dus – liefst vooraf – keiharde contractuele afspraken maken.

Prins wijst er terecht op dat er ook in dat geval een keerzijde van de medaille is: de followers van de ex-werknemer die na diens vertrek ineens merken dat die leuke tweets minder leuk zijn geworden, omdat ze inmiddels door heel iemand anders binnen het bedrijf geschreven worden. Daar kan misschien sprake zijn van misleiding, als het bedrijf dat niet netjes meldt.

Verhoudingen

De Kravitz-zaak toont maar weer eens aan dat het ook in arbeidsrechtelijke verhoudingen steeds lastiger wordt om privé te scheiden van je werk. In de Verenigde Staten zijn inmiddels her en der werknemers ontslagen omdat ze iets flauws over hun collega’s op Facebook gezet hadden. Amerika kent strenge wetgeving op het gebied van harassment en cyberpesten. Vijf collega’s die instemmend reageerden op een Facebookbericht waarin iemand over een andere collega klaagde, werden allemaal prompt ontslagen.

Het vrij onschuldige bericht luidde: ‘Lydia Cruz, a coworker feels that we don’t help our clients enough […] I about had it! My fellow coworkers how do u feel?“.  Intussen is de National Labor Relations Board, een waakhond voor werknemersrechten, een aantal van die ontslagzaken gaan aanvechten. Er bestaat toch ook zoiets als de vrijheid van meningsuiting?

Bewijsmiddel

Tot slot: het is weinig verrassend dat sociale media en populaire websites steeds vaker worden ingezet als bewijsmiddel in civiele zaken, strafzaken en overheidszaken. De werknemer die in de tijd van de baas vrolijke kiekjes twittert over zijn lang weekendje weg. De gezochte crimineel die per ongeluk zijn schuilplaats verraadt. De gemeente die via Google Earth controleert of je stiekem een schuurtje in je achtertuin gezet hebt zonder vergunning.

Allemaal geweldige voorbeelden van soms privacygevoelige informatie die op een onverwacht ogenblik ineens juridisch relevant wordt. Eén ding is zeker, en dat is de verhoogde aandacht als je ruzie krijgt over sociale media. De rechtszaak leverde Noah Kravitz in een paar weken tijd zo’n 10.000 nieuwe followers op! Wordt vervolgd.

©Twittermania @diederikstols

Bij de introductie van de Brand pages werden enkele van Twitters grotere adverteerders al in het nieuwe jasje gegoten. ik denk dat zij als eerste mochten experimenteren met de mogelijkheden. De huidige Brand Pages biden nog maar een paar extra functionaliteiten zoals een grote ‘banner’ waarmee je visueel je merk kunt promoten. Daarnaast kun je als Brand Page een bepaalde (rijke media) tweet ‘vastzetten’ aan de bovenkant zodat die direct in het oog springt. Latere ‘normale’ tweets verschijnen dan daaronder. Hieronder zie je dat bij de Brand page van Dell computers waarbij de ‘adverentie’ van 11 januari boven de tweets van 27 januari:

Volgens Business Insider zal bij de brede introductie echter nóg een extra feature live gezet worden die ervoor zal zorgen dat Twitters eigen Brand pages meer gaan lijken op de Brand Pages die we al van Facebook kennen.

Door middel van een iFrame-oplossing zouden bezoekers van de Twitter Brand Page acties kunnen doen die elders opgeslagen liggen.

Je zou dus als merk bijvoorbeeld een HTML5-spel op je Brand Page kunnen laten spelen, of in een shop aankopen kunnen doen zonder daarvoor de Twitter pagina te verlaten!

Twitter koos ervoor niet te reageren op de vragen van Business Insider, dus we kunnen de geruchten niet bevestigen. Ook AdAge maakt melding van de uitrol per 1 februari 2012 en meldt daarbij dat de eersten die ervoor in aanmerking komen adverteerders zijn die ten minste $ 25.000,- hebben gespendeerd aan adverteren via Twitter. Overigens deed Twitter enkele goede doelen ook al de Brand Pages cadeau.

Maar gelukkig hoeven we ook niet lang te wachten om te kijken of het echt allemaal zo gaat zijn. We houden julie natuurlijk op de hoogte.

Bron: Business Insider ©Twittermania @Hermaniak

Wanneer je naar de website van FreeTwitterDesigner gaat kan je direct beginnen.

Het mooie van FreeTwitterDesigner is dat je niet verplicht ben in te loggen met je Twitter account. Het is mogelijk om ook het programma zonder Twitter autorisatie te gebruiken. Het voordeel van wel autoriseren is dat persoonlijke gegevens gelijk gebruikt worden in de opzet van de achtergrond.

Wanneer je kiest voor autorisatie moet je de applicatie van ‘Free Designer’ toegang verlenen tot je Twitteraccount. Wat ze met je gegevens doen na autorisatie van je Twitter account vind je in hun privacy policy.

Na de autorisatie van de applicatie kun je kiezen uit een 12 tal achtergronden die je als template kunt gebruiken voor het maken van je persoonlijke variant. Wanneer je een van deze achtergronden geselecteerd hebt klik je op ‘Let’s get started’ en begint het daadwerkelijke creëren van je achtergrond.

Vervolgens krijg je jouw Twitter timeline in beeld met daarnaast aan de rechterkant een werkset met onderdelen die je kunt gebruiken om je achtergrond naar wens te maken. Er kan op elke willekeurige plaats tekst, vormen en afbeeldingen worden toegevoegd. Ook kun je zelf kiezen voor het lettertype en de kleur van de tekst die je ingevoegd wilt hebben. Verder kun je ook alle andere mogelijke opties wijzigen wat betreft kleuren. Als laatste kun je de resolutie instellen waarbij je uit 5 mogelijke opties kunt kiezen waarbij 1012 x 768 de kleinste resolutie is en 1920 x 1200 de grootste.

Aan de linkerkant van dit huidige scherm wordt direct elke handeling doorgevoerd. Handelingen worden dus real time in beeld gebracht, je hoeft deze bijvoorbeeld niet eerst op te slaan. In bovenstaande afbeelding is te zien dat je tekst op diverse plaatsen kunt positioneren, maar dat kan ook met vormen en afbeeldingen.

Als laatste geeft ‘Free Twitter Designer’ in 8 stappen aan hoe je deze gemaakte achtergrond direct kan uploaden naar Twitter account.

Het minder handige aan deze tool is dat er ‘slechts’ gekozen kan worden uit 12 achtergrond thema’s wat dus geen bijzonder groot aanbod is.

Wil je dus snel een achtergrond personaliseren waarbij je geen autorisatie hoeft te geven voor je Twitter account en je real time de wijzigen en toevoegingen in beeld worden gebracht moet je ‘Free Twitter Designer’ eens proberen.

©Twittermania @rickbouter

Op de website wordt het volgende over de ‘More Relevant Google’ gezegd: “We created a tool that uses Google’s own relevance measure—the ranking of their organic search results—to determine what social content should appear in the areas where Google+ results are currently hardcoded”.

Voor de tool baseren de engineers zich puur en alleen op Google’s eigen bestaande algoritmen. Als voorbeeld van hoe het werkt, wordt een zoekopdracht getoond met de term ‘movies’.

Te zien is dat er links bij ‘People and Pages on Google+’ resultaten worden gegeven naar Hugh Jackman’s G+ account, naar die van IMDB en The Muppets. Wat gebeurt er? Op de zoekterm ‘movies’ worden Hugh Jackman, IMDB en The Muppets social relevante resultaten bevonden, dat klopt vast en zeker… Wat niet klopt is dat Google alleen de social resultaten van het eigen netwerk laat zien. Rechts daarentegen is duidelijk te zien (met de eerlijkere social search), dat het Twitter-account van Hugh Jackman en IMDB’s Facebook pagina ‘social’ veel relevanter zijn dan de G+ accounts (zie Twitter volgersaantal en Facebook likes onder andere). Voor een meer uitgebreide uitleg over het hoe en wat, kijk de volgende video: Focus on the user.

Don’t be evil
Wanneer je gebruik wilt maken van de ‘More relevant Google’, kun je een bookmarklet installeren met de ludieke naam: ‘Don’t be evil’. Ook is de code open source en vrij door elke developer verder te gebruiken en in te zetten voor het ontwikkelen van bijvoorbeeld een browser extensie.

Het was al duidelijk dat Twitter niet blij is met Google’s update. Door de samenwerking van de engineers van Facebook, Twitter en MySpace bij het maken van deze ‘Don’t be evil ’tool/tweak aan Google’s “Search Plus Your World” laten de andere social networks ook van zich horen en doorschemeren wat ze daadwerkelijk vinden van Google en hun eenzijdige ‘social’ algoritme. Hoe dan ook… Het laatste is hier nog lang niet over gezegd!

Bron ©Twittermania @marineltwit

Foto via Googleblog

Google is al jaren de meest gebruikte zoekmachine. Hier in Nederland kan het zelfs rekenen op een marktaandeel van 95% (Infographic). Twitter heeft tot een goed half jaar geleden lucratief samengewerkt met Google. De zoekmachine was namelijk op het gebied van het presenteren van zogenaamde ‘real-time‘ zoekresultaten minder sterk en maakte daarvoor dankbaar gebruik van Twitter’s ruwe data (Firehose) om ook daar beslagen ten ijs te gaan. Over waarom deze samenwerking is gestopt, is verder weinig bekend. Men denkt dat het alles te maken heeft met de launch van het Google+ netwerk, al zegt Google zelf dat het juist Twitter was die de beëindiging heeft bewerkstelligd (zie Google’s reactie hieronder).

Wat daar ook de waarheid mag zijn. Het kostte Google’s zoekmachine behoorlijk wat moeite het gat wat ontstond door het wegvallen van de koppeling met Twitter’s Firehose op te vullen. Het baseert zich (vooralsnog) op allerlei Twitter aggregator tools en ‘newsscrapers’ om aan real-time resultaten te komen (zie Het effect van Twitter op zoekresultaten: Update Google+).

Met de uitrol van ‘Search Plus Your World’ komt dat hele real-time gebeuren waarschijnlijk ook wel in een heel andere licht te staan, daarover verderop meer.

Volgens Google komt ‘Search Plus Your World’ op het volgende neer: “Search has always brought you information from across the web. Now, search gets better by including photos, posts, and more from you and your friends. When signed in with Google+, you’ll find personal results and profiles of people you know or follow. You can even expand your world by discovering people related to your search.”

Belangrijk: De enige ‘social graph‘ die gebruikt wordt voor de totstandkoming van de social zoekresultaten is die van Google+. Hoeveel er ook gedeeld is via Twitter en Facebook, in Google’s social search zul je het niet zien. Volgens Google omdat Facebook en Twitter zelf geen toestemming geven hun data te indexeren.

De kritiek van Twitter
Voor Twitter zit de crux ‘m onder andere in die real-time data. Twitter zegt namelijk (en op dit moment is dat terecht) dat nieuws zich allereerst verspreid via hun microblogdienst en dat daardoor tweets de meest relevante zoekresultaten opleveren op dat specifieke moment. Door de aanpassing van het algoritme van de Google zoekmachine, is Twitter bang dat die data verloren gaat. Al is de claim dat Google niet langer de meest relevante zoekresultaten laat zien met ‘Search Plus Your World’ ook algemeen gesteld, zeker naar aanleiding van het @WWE voorbeeld van Twitter’s juridische man Alex Macgillivray (zie artikel op Mashable).

Google’s reactie
In reactie op Twitter’s kritiek doet Google een aantal bijzondere uitspraken. Allereerst verklaren ze dus, dat het juist Twitter was die de overeenkomst met betrekking tot de real-time resultaten en het gebruik van de Firehose niet heeft willen verlengen. Ten tweede zegt Google dat Twitter zelf, onder andere door het toevoegen van het no-follow attribuut, indexeren van tweets voor ‘social search’ onmogelijk heeft gemaakt. No-follow betekent dat de zoekmachine bij elke gedeelde link op Twitter de opdracht krijgt die te negeren.

SEO
Dan komen we weer uit bij de gevleugelde term SEO, ofwel Search Engine Optimization. In de loop der tijd is de invloed van de verschillende social media kanalen op de totstandkoming van zoekresultaten steeds groter geworden. Over de invloed van Twitter in het bijzonder, is hier op Twittermania al het nodige verschenen. Zo verscheen op 22 april 2011 het artikel ‘Het effect van Twitter op zoekresultaten‘. Belangrijkste conclusie: Twitter wordt als social media bron minder relevant bevonden dan Facebook.

Drie maanden later verscheen het artikel ‘Het effect van Twitter op zoekresultaten: Update Google+‘ met als belangrijkste conclusie: Google lanceert Google+, een eigen social network en de samenwerking met Twitter voor real-time zoekresultaten wordt beëindigd. Google kan nog niet om de invloed van Twitter heen en valt terug op Twitter aggregatoren en newsscrapers om het gat wat ontstaan is door het wegvallen van de Firehose op te vullen.

Ten slotte werd er in ‘Hoe Twitter in te zetten voor SEO – Deel 1 en 2‘. dieper ingegaan op de waarde van tweets voor SEO en het opmerkelijke no-follow principe.

Wanneer je de artikelen zo eens achter elkaar beziet, valt eigenlijk meteen op dat de rol van Twitter met betrekking tot SEO door Google (al dan niet gedwongen door het wegvallen van de Firehose) steeds verder is ingeperkt en dat Twitter het zichzelf wellicht ook wel erg moeilijk maakt, door vast te blijven houden aan het principe van het niet delen van bepaalde data.

Concurrentiestrijd
Sterker nog… Op dit moment is het zelfs zo dat Google met de komst van ‘Search Plus Your World’, Twitter zonder pardon buiten spel zet en dat ondanks diens kracht: real-time. Waarschijnlijk gaat de Google er vanuit dat het met die real-time ook wel goed komt in de toekomst en dat het ook daar Google+ is, die de dienst uitmaakt. Dat wordt tussen de regels door ook wel duidelijk Twitter’s reactie op de introductie van het nieuwe algoritme. Ze zijn als de dood dat geen enkele tweet meer fatsoenlijk zal verschijnen in Google’s zoekresultaten (en gezien deze ontwikkeling dus ook terecht) met als gevolg dat Twitter binnen afzienbare tijd uitgevogeld zal zijn als social network (wat kort door de bocht, maar toch…).

Juridisch
De concurrentiestrijd woedt dus onverminderd! Google deelt een rake klap uit op deze manier… Maar er zijn de nodige haken en ogen… In de eerste plaats is het dan misschien zo dat Twitter en Facebook bepaalde data (niet alle data zoals Google graag laat doorschemeren) niet deelt met de zoekmachine, er blijft genoeg data over van die netwerken die wel toegankelijk is voor Google. Zij kiezen er echter voor deze uit te sluiten voor de samenstelling van hun social zoekresultaten. Dit betekent expliciet dat zoekresultaten die bij een ‘normale’ zoekopdracht wel zouden verschijnen met ‘Search Plus Your World’ moedwillig worden genegeerd. Dat terwijl Google altijd gezegd heeft niets te manipuleren aan zoekresultaten, maar is dat nu ook nog zo? En is dat dan altijd wel zo geweest? Er liggen immers oudere claims van kleine bedrijfjes die Google reeds beschuldigden van manipulatie van zoekresultaten. Gaan deze zaken nu opnieuw bezien worden? En dan alle andere juridische vraagstukken nog… Is het legaal wat Google doet? Mag concurrentie op deze manier buiten spel worden gezet? De tijd zal leren welk staartje dat verhaal krijgt.

Facebook
Opvallend stil is het van de kant van Facebook. Feitelijk worden zij net zo gedupeerd of buiten spel gezet als Twitter. Alleen heeft Facebook een aantal grote voordelen. Allereerst is het al het grootste social network en heeft het in de tweede plaats al een mooie samenwerking met Bing op zak, die nummer 2 zoekmachine. Facebook heeft Google dus lang niet zo hard nodig als Twitter. En morgen is er bij Facebook toevallig weer een persconferentie met wie weet alweer een nieuw wapenfeit waar Google de tanden in kan zetten, wie zal het zeggen. Hoe dan ook, de zorgen voor Facebook zijn nu eenmaal (nog) niet zo groot, als het op Google aankomt en zodoende kan het rustig afwachten wat de clash tussen Twitter en Google gaat brengen.

Conclusie
De komst van ‘Search Plus Your World’ doet aardig wat stof opwaaien en daar zitten een hoop negatieve uitingen bij. Hoe het uit gaat pakken voor Twitter zal moeten gaan blijken en wordt natuurlijk op de voet gevolgd door Twittermania. Het is in ieder geval niet zo vreemd dat Alex Macgillivray (van het @WWE voorbeeld) in een tweet over de introductie van Google’s algoritme update zei: “bad day for the Internet”, en dan vooral, maar dat voeg ik er zelf aan toe: “bad day for Twitter”.

Bron ©Twittermania @marineltwit

1. Goede analytics voor alle gebruikers

Er zijn vele applicaties van derden die statistieken bijhouden van accounts. Twittercounter bijvoorbeeld. Daar kan je onder meer zien hoe in de loop der tijd je aantal volgers zich heeft ontwikkeld. Andere diensten zoals linkverkorter bit.ly houden weer statistieken bij van de links die je via Twitter deelt. Voor adverteerders houdt Twitter wel allerlei cijfers bij, maar waarom gebeurt dat niet voor alle gebruikers? Misschien hebben niet alle twitteraars daar behoefte aan, maar Twitter is nu eenmaal ook een verzamelplek van invloedrijke internetgebruikers die wel in die statistieken zijn geïnteresseerd.

Twitter zou in ieder geval een soort basisstatistiek moeten aanbieden aan alle gebruikers. Zou het niet handig zijn als je iedere week een e-mail krijgt met de ontwikkeling van je aantal volgers, het aantal keren dat je profielpagina is bezocht of het aantal mensen dat op je links hebben geklikt? Daar zou Twitter veel gebruikers een enorme dienst mee bewijzen.

2. Betere filtering

Twitter doet erg z’n best om gebruikers te helpen om goede content en interessante twitteraars te vinden. Daarvoor is onlangs onder meer het ‘#Ontdekken’-tabje op je profielpagina geïntroduceerd. Maar als je goede content wilt vinden op Twitter, zou je ook ongewenste berichten en gebruikers uit je timeline moeten kunnen filteren. Je kan natuurlijk al gebruikers blokkeren en spam rapporteren, maar dat is nog lang niet genoeg.

Gebruikers zou in staat moeten zijn te filteren op bepaalde hashtags en woorden. Het zou voor veel twitteraars heel handig zijn als je de tienduizenden tweets over The Voice of Holland (#tvoh) uit je timeline kan weren. Dat geldt ook voor bepaalde clients. Zelf zou ik bijvoorbeeld wel paper.li willen blokkeren. Ik word gek van al die krantjes waarin staat wat ik al eerder heb gelezen.

3. Synchroniseren met meerdere platforms

Veel mensen gebruiken Twitter op meerdere clients en apparaten. Ik gebruik Tweetdeck en de Twitter-website op mijn laptop, de Twitter-iPhone app en de Twitter-app voor de iPad. Maar als je van de ene client of apparaat naar het andere overschakelt, word je geconfronteerd met honderden tweets die je al hebt gezien op een ander apparaat.

Dit is een nogal een verspilling van tijd. En onnodig. TweetMarker is een dienst die berichten synchroniseert tussen meerdere clients, maar Twitter ondersteunt dit niet in een van de officiële apps. Waarom koopt Twitter niet gewoon TweetMarker en neemt deze functionaliteit op in z’n apps?

4. Beter verificatiesysteem

Het zou wel erg handig zijn als Twitter eens zou gaan controleren of je ook echt degene bent die je zegt te zijn. Dat zou veel problemen voorkomen met twitteraars die zich uitgeven voor anderen. Op dit moment ben je vaak gedwongen om bij onbekende twitteraars na te gaan om hij of zij wel degene is waarvoor ze zich uitgeven. Dat zou Twitter toch ook makkelijk zelf kunnen doen?

5. Het vrijgeven van ongebruikte gebruikersnamen

Op dit moment zijn al meer dan 450 miljoen accounts geregistreerd bij Twitter. Honderden miljoenen van deze accountnamen worden nooit gebruikt. Er is al door velen op aangedrongen, maar het zou een goede zaak zijn als Twitter ongebruikte accountnamen na verloop van tijd weer vrij zou geven. Een termijn van een jaar lijkt me redelijk.

6. Beter beheer van foto’s

De photo galleries van Twitter zijn een coole functie. Die verzamelen foto’s van een gebruiker, zelfs als die zijn geüpload via verschillende platformen. Maar er zijn nog heel wat mogelijkheden om die galleries te verbeteren. Zou zouden gebruikers in staat moeten zijn om te kiezen welke beelden ze op hun profielpagina willen tonen. Het moet ook makkelijker worden om afzonderlijke foto’s te verwijderen zonder dat je ze één voor één hoeft te bekijken.

7. Betere lists

Ik ben zelf niet zo’n fanatiek gebruiker van lists, maar die zijn wel heel handig. Toch is ook hier ruimte voor verbetering. Zo zou ik op een profielpagina wel willen zien of deze account al voorkomt in een van m’n lists. Verder kan je maximaal 500 lists volgen en sommige mensen zouden die beperking graag opgeheven zien. Volgens Twitter heeft de grens te maken met mogelijke overbelasting van de technische infrastructuur, maar dat zou tegenwoordig toch geen probleem meer moeten zijn.

8. Betere pagina’s voor bedrijven

De recent aangekondigde profielpagina’s voor bedrijven en merken zijn een prima eerste stap. Maar ik zou graag zien dat dit in 2012 fors wordt uitgebreid. Het zou ook handig zijn om deze bedrijfspagina’s te combineren met Twitter Places, een inmiddels waar wat vergeten product dat 1,5 jaar geleden werd gelanceerd. . Op dit manier zijn de profielpagina’s te koppelen aan fysieke locaties. Dat zou onder meer kleine en middelgrote bedrijven een kans geven om zich meer te profileren op Twitter.

via MarketingLand, ©Twittermania @bertiebee

Het antwoord daarop komt uit de hoek van het expert netwerk Quora, daar werd door iemand een vraag gesteld “What’s it like to work at Twitter as an engineer?“. En het leuke van Quora is dat daar experts de vragen beantwoorden. En wie is er nu meer expert over het werken bij Twitter als ontwikkelaar dan een ontwikkelaar die bij Twitter werkt?

Voor wie (nog) geen toegang heeft tot Quora: het is heel cool om bij Twitter in dienst te zijn! Iedereen een Macbook Pro, gratis lunch en avondeten, veel vrije uren en veel erg inteligente en inspirerende collega’s, een platte organisatie en makkelijk switchen tussen projecten. Maar er zijn ook nadelen aan de groei, zo lees je dat er door de enorme groei kinken in de onderlinge communicatie optreden waardoor werk dubbel uitgevoerd wordt.

Daarnaast verteld hij (of zij natuurlijk) ook grappige details zoals het feit dat zijn (irl) vrienden zich excuseren dat ze geen Twitter account hebben en dat hij/zij baalt als ze op foto en Twitter leest dat de FailWhale weer eens opdook.

In het stuk zelf wordt het zo verwoord:

• It’s slightly embarrassing to read about Twitter outages on Hacker News, since the commenters like to talk shit about how we’re all incompetent.
• My non-programmer friends assume I’m really good, which is silly.
• People keep apologizing for not having an account to me. Seriously, it’s okay.
• People think I have a lot of secret insider knowledge.
• The work culture is good, though chaotic. We’re on a ridiculous hiring spree, and getting to the size where communication is difficult, and duplicate work is starting to happen.
• Twitter has the standard perks you’d expect from a well-funded startup that values its developers: free lunches, and now dinners, MacBook Pros for everyone, flex hours (though individual teams may choose to do daily standups and thus force you to come in at a certain time every day), a lot of really smart, motivated, and competent people, a flat org structure, and ease of transfer between teams and projects.
• Overall, Twitter’s setting a really high standard for what I want from my workplace. =D

Dus heb je een tech achtergrond, kijk dan eens bij de vacatures als je een carrièreswitch wilt maken!

©Twittermania @Hermaniak

Wie een promoted account wil worden voor enige tijd moet dus bij Twitter aankloppen. Tim Bradshaw en Richard Waters van de Financial Times bekeken geruime tijd de stand van zaken met betrekking tot adverteren op Twitter (alleen leesbaar met een betaald FT account).

Daaruit concludeerden ze dat de gemiddelde adverteerder per volger tussen de $ 1 en $ 4 betaald per volger die ze erbij krijgen. Maar sommige adverteerders betalen zelfs $ 10 voor een volger.

Volgens beide journalisten hebben bedrijven op die manier vorig jaar tussen de 100 en 150 miljoen dollar bij Twitter besteedt.

In het stuk komen ook sceptische  geluiden aan bod. Zo denkt Mark Read van WPP Digital dat Twitter meer iets is voor journalisten dan voor marketeers:

“Twitter is more of a journalistic than a marketing phenomenon. If you talk to newspaper editors and people in the media, they are obsessed.”

Maar de reactie van Twitters chef inkomsten is ook begrijpelijk, hij stelt dat twitter als product welliswaar al 5 jaar oud is, maar dat Twitter als advertentieplatform pas een half jaar echt bezig is:

“Twitter the product is five years old, [but] Twitter the business is just slightly over a year old.”

Nu weet ik van mezelf dat ik nog nooit een promoted account ben gaan volgen, maar ik ben maar ik, dus aan jullie allemaal de vraag:

Bron: Poynter.org ©Twittermania @Hermaniak

Ficq stelt voor om een nieuwe wet in te voeren die identiteitsdiefstal in de digitale wereld strafbaar stelt. In de uitzending van De Wereld Draait Door van gisteren presenteerde ze zelfs al een door haar geformuleerd wetsvoorstel. Volgens Ficq zou er op dit moment namelijk niets tegen dergelijke fraude te doen zijn. Dat is alleen niet juist.

Diefstal van andermans namen is zo oud als het internet. In het pre-Twittertijdperk ging het meestal om domeinnamen die onterecht werden geclaimd. Een beetje bewindspersoon of bekende Nederlander is wel eens slachtoffer geweest van domeinnaamkaping. Balkenende protesteerde met succes bij de rechter tegen de registratie van de domeinnamen Janpeterbalkenende.nl en Jan-peterbalkenende.nl en onlangs wist minister-president Mark Rutte via de rechter de domeinnaam Ministerpresidentrutte.nl op te eisen.

Rechter

Er zijn verschillende redenen waarom de rechter in dergelijke gevallen zal oordelen dat de domeinnamen overgedragen moeten worden. Allereerst het blokkeringseffect. Wanneer je een domeinnaam registreert met de naam van een bekende Nederlander, wordt die persoon de mogelijkheid ontnomen om deze domeinnaam voor zichzelf te gebruiken. Door de domeinnaam ministerpresidentrutte.nl te registreren wordt bovendien de informatievoorziening aan het publiek aangaande de minister-president geblokkeerd.

Daarnaast speelt verwarring een belangrijke rol. Bezoekers van de website ministerpresidentrutte.nl zullen immers verwachten informatie aan te treffen over de minister-president.

Ook de inhoud van de website die aan de domeinnaam gekoppeld is, kan een rol spelen. In het geval van ministerpresidentrutte.nl werden de bezoekers doorgeleid naar klokkenluideronline.nl. Op die website werden ernstige verdachtmakingen gepubliceerd, zodat het risico ontstond dat de minister-president geassocieerd zou worden met die verdachtmakingen. De rechtbank achtte een dergelijke wijze van domeinnaam gebruik in strijd met de in het maatschappelijk verkeer in acht te nemen zorgvuldigheid.

Dezelfde argumentatie kan toegepast worden op het openen van een Twitter-account onder andermans naam. In veel gevallen zal dit dan ook onrechtmatig zijn.

Domeinnaam

Overigens zal het registreren en gebruiken van een domeinnaam of Twitter-account met iemand anders’ naam in veel gevallen ook een onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens zijn. Voor een verwerking van persoonsgegevens is op grond van de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) namelijk steeds een in de wet genoemde grondslag nodig. De drie belangrijkste wettelijke grondslagen zijn toestemming van de betrokkene, de uitvoering van een overeenkomst of een gerechtvaardigd belang. Geen van deze grondslagen kan in dit geval opgaan, zodat de registratie en het gebruik van de naam van een ander voor een Twitter-account ook op grond van de Wbp onrechtmatig zal zijn.

Een van de problemen die Ficq signaleert in een stuk in NRC Handelsblad is dat er geen mogelijkheid is om identiteitsfraude aan te pakken. Naast de gang naar de rechter op basis van voornoemde gronden, is er echter in de meeste gevallen ook een veel simpelere en snellere methode voor handen. Praktisch alle social media, zo ook Twitter, kennen een mogelijkheid om onrechtmatig gebruik van het medium te melden. Dat kan vaak eenvoudig door het sturen van een e-mail, het invullen van een web-formulier of het aanklikken van een meldingsknop. Vaak wordt de betreffende account of uiting door het medium uit voorzorg snel geblokkeerd.

Fraudeur

Daarnaast is het mogelijk om de gegevens van de fraudeur op te vragen bij Twitter. In tegenstelling tot wat Ficq in het NRC stelt, zijn providers onder omstandigheden namelijk wel degelijk verplicht om de gegevens van de fraudeur te verstrekken. Dat is door de Hoge Raad bepaald in het standaard-arrest Lycos/Pessers.

Femke Halsema werd gisteren eveneens geconfronteerd met een valse Twitteraccount onder haar naam. De l in haar achternaam was, vrijwel onzichtbaar, vervangen door een hoofdletter i. Als ervaren twitteraar reageerde ze echter een stuk nuchterder:

“Hoho, geen Kamervragen of wetsvoorstellen ovv mijn twitterprobleempjes. Mopperen en zelfregulering gaat prima #dwdd”.

Een nieuwe wet die het twitteren onder andermans naam strafbaar maakt is dus helemaal niet nodig. Hopelijk blijven de Twittercops ons na de animalcops ook bespaard.

Dit artikel verscheen eerder op de website van SOLV Advocaten.

De top 10:

1. FD wil getwitterde foto van krantenartikel verwijderd hebben.

Het bericht dat het Financieele Dagblad fotodienst Mobypicture had gesommeerd een foto van een FD-artikel te verwijderen, hield de gemoederen aardig bezig. In een analyse over de kwestie op Twittermania schrijft advocaat Diederik Stols dat het tijd wordt voor een aanpassing van de Auteurswet zodat we ons niet meer kwaad hoeven maken over dit soort stompzinnige claims. Wellicht heeft het FD ook zelf ingezien dat de actie niet zo’n goed idee was, want voor zover we weten heeft de krant nog geen verdere maatregelen genomen tegen Mobypicture.

2. De invloedrijkste twitteraars van Nederland.

Een eigen lijstje van Twittermania over de Nederlandse twitteraars met de meeste invloed, trok ook nogal wat aandacht. Daaruit bleek nog maar weer eens dat veel volgers nog niet betekent dat je ook invloed hebt op Twitter. Overigens ontspon zich later in het jaar een hele discussie over de waarde van de invloedscore zoals die door Klout wordt gemeten. ‘Kloutzak’ werd zelfs gekozen tot Social Media Woord van het Jaar.

3. De mooiste Twitterachtergronden.

Blijkbaar zijn veel twitteraars op zoek naar inspiratie voor hun eigen profielpagina, want dit artikel werd vele duizenden keren gelezen. Op de website TwitterBackgroundsGallery, waarover we in deze post schrijven, kan je inmiddels bijna 2.000 prachtige achtergronden vinden. Daar zitten echte kunstwerkjes tussen.

4. Nieuw op Twitter! Facebook-koppeling in je settingspagina.

Het koppelen van je Twitteraccount aan Facebook is voor veel twitteraars een ‘kwestie’. Het bericht dat Twitter het nu zelf mogelijk maakt om je account aan die op Facebook te koppelen, was een van de populairste berichten van dit jaar. Of dat verstandig is, daar lopen de meningen over uiteen. Twitteraars zijn behoorlijk verdeeld, vandaar dat een advies van @hermaniak ook veel werd gelezen. Zijn post staat in dit lijstje op 5.

5. Vijf redenen waarom het koppelen van Twitter, Facebook en Google+ verkeerd is.

Als we af mogen gaan op de reacties op dit artikel, ergeren veel mensen zich aan het zogeheten ‘crossposten’. “Emotionele incontinentie”, zo noemde iemand dat in de comments.

6. Tips, tips en nog eens Twittertips.

Dit artikel van @marineltwit scoorde ook erg goed op Twittermania. Blijkbaar zijn veel mensen toch op zoek naar goede tips voor het twitteren. Deze lijst bevat er vele, voor zowel beginners als de gevorderde tweeps.

7. Twitterprijsvraag van Qantas eindigt in PR-nachtmerrie.

Twitter is voor bedrijven een fantastisch kanaal om met klanten en potentiële klanten te communiceren. Maar de Twittergemeenschap kan zich ook zo maar tegen je keren, als je bijvoorbeeld op precies het verkeerde moment een campagne begint. Dat ondervond ook de Australische luchtvaartmaatschappij Qantas. De Australische luchtvaartmaatschappij dacht een leuke prijsvraag te hebben uitgeschreven voor twitteraars waarbij ze onder meer pyjamas voor 1e klas-passagiers konden winnen. De actie werd een PR-nachtmerrie. De hashtag #QantasLuxury die voor de prijsvraag werd gebruikt, werd door velen aangegrepen om kritiek te uiten op de houding van de luchtvaartmaatschappij in een conflict met de vakbonden.

8. Infocomic: 5 tekenen dat je verslaafd bent aan Twitter.

Deze cartoon over de symptomen van Twitterverslaving is vorig jaar ook veel bekeken. Altijd leuk om te lezen over de echte Twitterjunkies.

9. Tien misdragingen op Twitter die je beter achterwege kunt laten.

Etiquette op Twitter, ‘tweetiquette’, is omstreden. Veel mensen vinden zekere gedragsregels heel normaal, de ander gruwt ervan. Er wordt dus heel verschillende gedacht over dit soort regels, maar deze post was wel een van de best gelezen artikelen van 2011.

10. Kanjerguusje wist zelf helemaal niets van Twitter.

De laatste wens van kankerpatiëntje Guusje zou zijn geweest om trending topic te worden op Twitter. Dat lukte dankzij de vele tweets die door twitteraars werden verstuurd. Achteraf bleek er weinig van het verhaal te kloppen want #kanjerguusje wist zelf helemaal niet van het bestaan van Twitter af. Voor sommigen was dat toch wel een desillusie.

©Twittermania @bertiebee

Op de pagina Examples staan allerlei categorieën waarin verhalen zijn opgenomen die op een of andere manier Twitter in de hoofdrol hebben. Enkele daarvan, zoals Barack Obama’s Townhall meetings, hebben we hier al eerder beschreven. Maar de meeste zijn nieuw voor mij.

De onderwerpen zijn gescheiden in twee groepen: ‘By Topic’ en ‘By Format’. Bij Topic vind je weer een onderverdeling in bijvoorbeeld auteurs, geloof, tv, sport enz. Het onderdeel format kent weer een onderverdeling in Interview, Q&A, hashtag.

De verhalen zijn niet alleen leuk om te lezen, maar ze kunnen ook inspirerend werken in de zien dat je er wellicht een idee kunt opdoen waardoor je zelf tot een bepaalde handeling of idee komt.

Alle verhalen worden gepresenteerd als zogenaamde storify verhalen waardoor je ze ook makkelijk kunt delen via Twitter of embedden op je website als je ze als voorbeeld aan wilt halen.

Dus heb je niets beters te doen vandaag, dan kun je je laten inspireren door Twitters Examples pagina.

©Twittermania @Hermaniak

Deze week heeft Twitter namelijk op het developersblog een overzicht gegeven van alle mogelijkheden die Twitter heeft om foto’s en video’s te delen. En niet alleen technische als je dat door het woord developers mocht denken. Het is een soort handleiding voor hoe je foto’s (met je mobiel) het best kunt maken, hoe je ze het best kunt delen en wanneer, maar ook hoe dat moet in alle verschillende Twitter applicaties voor de verschillende platformen.

Het is dus een handige handleiding die zowel voor beginners als ‘pro’s’ interessante punten bevat op een makkelijke en toegankelijke manier beschreven. en elk onderdeel is voorzien van de nieuwe embedded tweets zodat je ook nog eens kunt kijken hoe de tip er in de praktijk uitziet!

Dus heb je iets met foto’s en gebruik je die regelmatig in je tweets, dan moet je er gewoon een keer overheen kijken, slechter wordt je er zeker niet van.

Ik heb aan @Twitter_nl gevraagd of er ook een Nederlandse versie is. Zodra ik antwoord heb zal ik dit artikel updaten.

©Twittermania @Hermaniak

Brand pages werden aangekondigd via het aparte adverteerders blog van Twitter advertising.twitter.com.

Het eerste wat opvalt aan de nieuwe vorm is de grotere header voor imagebuilding:

Het biedt meer ruimte voor een grafische invulling naast de avatar alleen. Die avatar is ook groter dan bij de standaard accounts. daarnaast biedt de nieuwe vormgeving ook andere mogelijkheden zoals bijvoorbeeld de mogelijkheid om de toptweet te fixeren. Dat betekent dat op een Brand Page niet de laatste tweet bovenaan staat, maar een tweet die door het bedrijf graag extra exposure gegeven wordt. Omdat adverteren noodzakelijk is dat direct gekoppeld aan een promoted tweet met bijvoorbeeld een video of foto.

Daarnaast is het voor eigenaars van Branded pages mogelijk om reply’s te scheiden van @mentions. Dat lijkt op het eerste gezicht niet zo heel spectaculair, maar wie ooit een redelijk groot populair account heeft beheerd weet dat het soms erg lastig kan zijn om @reply’s (dus conversaties) te scheiden van @mentions waar anderen je merk gewoon in een tweet benoemen. Voor marketeers lijkt me dit dus een zeer handige extra!

De lancering van de Brand Pages is gedaan met de volgende adverteerders:

 @AmericanExpress, @BestBuy, @bing,@chevrolet, @CocaCola, @Dell, @DisneyPixar, @generalelectric,
@Heineken, @HP,@intel, @JetBlue, @Kia, @McDonalds, @nikebasketball, @NYSE_Euronext,
Paramount Pictures’ Mission: Impossible – @GhostProtocol, @pepsi, @Staples,@subwayfreshbuzz,
en @VerizonWireless.

Om de nieuwe Branded Pages te kunnen bekijken heb je echter wel de nieuwe lay-out van Twitter.com nodig. heb je die op je eigen account nog niet, dan zul je helaas nog even moeten wachten.

©Twittermania @Hermaniak

In de tweet staat een link naar de een zoekopdracht met daarin de termen @Support en “how do i” en de vraag of je het antwoord wil voorzien van de hashtag #140help.

Dat lijkt me erg dicht bij de kern van #DTV komen, alhoewel het niet zozeer lijkt om via crowdsourcing elkaar te helpen, maar meer dat wij @support helpen bij alle vragen die aan dat account gesteld worden.

Ik probeerde even wat de effecten waren:

Maar ik kreeg geen reactie op mijn hulp, niets van @support en ook niet van de vraagsteller, wat dat betreft is het hier toch wat beter geïmplementeerd, waar je meestal toch een bedankje of andere soort reactie krijgt. En zo te zien was ik niet de enige die hulp gegeven had, maar de vraagsteller heeft sindsdien niets meer getweet.

Nu ben ik eigenlijk benieuwd of iemand weet of er een ‘officiële’ internationale variant is van #DTV/ #DurfTeVragen, weet iemand daar het fijne van?

©Twittermania @Hermaniak

Volgens het Japanse Techblog Asiajin.com geven beide netwerken komende week een gezamenlijke persconferentie. Daarbij zou dan aangekondigd worden dat Mixi het messaging platform Mixi-voice door Twitter gaat vervangen.

Mixi heeft momenteel ruim 22 miljoen accounts en behoort tot de top 3 van sociale netwerken in Japan naast Gree en De-Na.  En in het verleden heeft bijvoorbeeld het partnerschap met Apple (hoewel van totaal andere proporties en rangorde) aangetoond dat die zeer vruchtbaar kunnen zijn in het stimuleren van actief gebruik.

Bron: TheNextWeb  ©Twittermania @Hermaniak

Op de foto: @NoahKravitz

Veel spannender is de vraag of een Twitteraccount als iemands ‘eigendom’ kan worden beschouwd. Vooral in de relatie werkgever-werknemer kan dat nogal eens tot fricties leiden. Het Amerikaanse PhoneDog, een veelgelezen website met nieuwtjes en recensies over mobiele telefoons, is onlangs om die reden naar de rechter gestapt.

Een voormalige redacteur, Noah Kravitz, zegde zijn arbeidsovereenkomst op en nam zijn Twitteraccount @Phonedog_Noah mee, inclusief een slordige 17.000 volgers. Onder die naam twitterde hij het nieuws dat hij als redacteur interessant vond. De naam van het account veranderde hij snel in @NoahKravitz. Logisch, want met de oude naam zou hij als snel een merkenrechtelijk probleem hebben. Maar PhoneDog vindt die naamswisseling niet genoeg.

Links

Want al die volgers waren juist zo geïnteresseerd in PhoneDog en klikken nu ineens op hele andere links die Kravitz in zijn tweets verwerkt. PhoneDog spande dus een rechtszaak tegen Kravitz aan om het account terug te krijgen. Naar Amerikaans recht zouden naam een wachtwoord een handelsgeheim (‘trade secret’) zijn waardoor hij zich schuldig maken aan verduistering, en zou hij zichzelf een onrechtmatig voordeel toe-eigenen. Met de natte vinger beredeneert PhoneDog dat iedere follower ongeveer 2,5 dollar waard zou zijn. Een voordeeltje van zo’n 50.000 dollar dus. De Amerikaanse rechter doet over een paar maanden uitspraak.

Hoe zou deze zaak naar Nederlands recht worden beslist?

Een Twitter-account is niet te beschouwen als ‘eigendom’. Het woord eigendom is namelijk alleen van toepassing op stoffelijke zaken zoals een fiets of een huis. Over het eigendom van domeinnamen zijn als heel wat juridische discussies gewoed. Net als een domeinnaam is een Twitter-account niets anders dan een contractuele afspraak tussen de twitteraar en Twitter, op basis waarvan Twitter de twitteraar (gratis) toegang geeft tot haar diensten en toestemming om de Twittersoftware te gebruiken om berichten te twitteren. De verrassend leesbare algemene voorwaarden zwijgen over de ‘eigendomskwestie’. Het feit dat die voorwaarden het steeds over ‘you’ hebben geeft wel aan dat er een overeenkomst bestaat tussen Twitter en degene die het account aanvraagt, en niet diens bedrijf of werkgever.

Arbeidsovereenkomst

Dus ook als er in de arbeidsovereenkomst staat dat de werknemer bij vertrek alle bedrijfseigendommen moet inleveren, geldt dat alleen voor tastbare dingen zoals papieren documenten, mobiele telefoons en laptops. In mei 2011 stelde het Hof in Arnhem een werkgever in het ongelijk die van mening was dat de ex-werknemer alle zakelijke e-mails en back-ups daarvan moest inleveren. Hij had zekerheidshalve een kopietje gebrand voor het geval hij die nog eens nodig zou hebben bij een arbeidsgeschil. De vordering tot afgifte werd afgewezen. (Dat de werknemer de documenten niet zomaar mag gebruiken of kopiëren voor zijn nieuwe baan staat daar los van.) De rechter bepaalde dat de partijen simpelweg niet waren overeengekomen dat alle kopieen van documenten zouden moeten worden ingeleverd.

Kun je als werknemer dus gewoon je Twitteraccount meenemen als je overstapt naar de concurrent? Naar mijn mening is dat toegestaan. Anders dan in Amerika worden handelsgeheimen niet als een soort (intellectueel-) eigendomsrecht beschouwd. Je moet het account alleen inleveren als de werkgever uitdrukkelijk heeft verboden om het account ‘mee te nemen’. Een contractuele afspraak dus. Dat kan wel tot een lastige discussie leiden over de vraag wanneer een Twitter-account dus als ‘zakelijk’ kan worden beschouwd. Sommige bedrijven lossen dat op door werknemers te verplichten naast hun eventuele persoonlijke account ook een zakelijk account te gebruiken. De wachtwoorden van dat zakelijke account moet dan worden ingeleverd. In een artikel in Forbes over de PhoneDog-zaak wordt als voorbeeld een bepaling geciteerd die Dell in alle arbeidsovereenkomsten zet:

“If you participate in Social Media activities as part of your job at Dell, that account may be considered Dell property. If that account is Dell property, you don’t get to take it with you if you leave the company — meaning you will not try to change the password or the account name or create a similar sounding account or have any ownership of the contacts and connections you have gained through the account. This doesn’t apply to personal accounts that you may access at work, but would certainly apply to all Dell branded accounts created as part of your job”.

Marketingafdeling

Forbes voegt daar aan toe dat de zakelijke accounts (die allemaal eindigen met het merk Dell, dus als ik daar zou werken @DiederikAtDell) vooral erg saaie standaard-’nieuwtjes’ van de marketingafdeling bevatten. Zo’n wachtwoord wil je dus maar al te graag kwijt, als je vertrekt. Je persoonlijke gedachten, weetjes en LOL-berichten zijn en blijven van jouwzelf.

Tot slot: de werkgever heeft wel een potentiële claim op het auteursrecht op de historische tweets, voor zover die onder werktijd en/of als duidelijk onderdeel van de functieomschrijving geschreven zijn. Dat een tweet auteursrechtelijk beschermd kan zijn schreef ik al eerder hier. Maar ook dat is een recht waar je als werkgever in de praktijk weinig aan hebt. De vertrokken werknemer kan naar hartenlust zijn oude ‘zakelijke’ tweets retweeten of citeren. Maar of die nou leuk genoeg zijn om na maanden of jaren weer te moeten lezen…

©Twittermania @DiederikStols

Hoe dat komt? De eerste scheurtjes in de fundering met betrekking tot geloofwaardigheid (voor zover die er al was, hou me ten goede) traden op toen ik bemerkte dat ik door één zaterdag wat minder en één zondag geen gebruik te maken van social media (ja, dat gebeurt wel eens) 1,5 punt zakte qua score. Opmerkelijk vond ik het dat twee dagen zo’n verschil konden maken. In ‘Ik ga op vakantie en ik neem mee… Twitter?’ blogde ik daarover in combinatie met op vakantie zijn/gaan en gezien de reacties waren er wel meer mensen die er het zijne van dachten.

Toen raakte ik onverhoopt ook nog eens (niet-vrijwillig) verzeild in een akkefietje op Twitter, wat er voor zorgde dat mijn Klout-score enorm toenam, omdat mijn Twitternaam (@mention) te pas en vooral te onpas viel. Is dat dan Klout…? In de tussentijd waren er al heel wat meer uitingen van kritiek verschenen op blogs, Twitter en de andere social media kanalen.

Kritiek

Klout baseert scores op (geheime) algoritmen. Die algoritmen gaan uit van aannames. Zo doet Klout aannames over je volgers, hoe vaak een gedeelde link zal worden aangeklikt en meer van dat. Die aannames combineert Klout met een volgende categorie aannames, namelijk, de eventuele relaties daar allemaal weer tussen. Een ander groot probleem van die algoritmen (buiten dat hele aanname verhaal) is dat er getracht wordt een wiskundige formule te hangen aan menselijk (communicatie)gedrag.  Communicatie gaat gepaard met emoties, is contextafhankelijk en kent nog een hele bak aan andere abstracte factoren. En wat is ook alweer een kenmerk van abstract…? Precies, niet te meten. Wat wel gemeten wordt is dus puur beschrijvend. Actie 1 (het delen van een link op Twitter of het starten van een conversatie) leidt tot actie 2 (retweets, @mentions) = invloed… Dacht het niet!

Nu zou het kunnen zijn dat deze ‘analyse’ veel te kort door de bocht is, maar Klout laat nu eenmaal weinig los over hoe ze te werk gaan. Tot nu toe ziet het er in ieder geval nog het meeste naar uit dat Klout meet hoe succesvol iemand is in het verspreiden van content in zijn/haar netwerk (veel reacties, commentaren, retweets, reshares en dergelijke) of in het hebben van conversaties/interactie (@mentions).

Gemanipuleerd

Dat gezegd hebbende komen we op het volgende punt van kritiek. Klout kan eenvoudig gemanipuleerd worden. Dat heeft te maken met dat laatste ‘het hebben van conversaties/interactie’. Het is namelijk zo dat Klout interacties ‘meet’, veel @mentions betekent hogere Klout, maar daar houdt het niet op. Interactie tussen personen met hoge Klout worden namelijk van grotere waarde geacht dan interactie met mensen met een lage(re) Klout. Met andere woorden gesprekjes aanknopen met mensen die een hogere Klout hebben… Goed voor je Klout. Het is zelfs zo dat het gaan volgen van mensen met een lage Klout ten koste kan gaan van de eigen score.

In het verlengde van dat soort manipulatie zijn er nog praktijken als het retweeten van berichten waar de eigen Twitternaam in staat, gerommel met K+ (waarderingssysteem van Klout zelf) en misbruik maken van Trending Topics, door berichten te versturen met daarin de term die trending is (hoe dit precies zit, is me niet duidelijk, trouwens).

Een laatste voorbeeld van manipulatie… Je kunt vrij eenvoudig zorgen dat meer mensen je gaan volgen, dan dat je zelf volgt. Daar zijn immers zelfs de nodige (betaalde) tools voor. Met als resultaat dat Klout denkt dat je invloedrijk(er) bent en je een hogere Klout-score toegekend zult krijgen.

Een ander veel gehoorde kritiek is dat Klout niets anders is dan een heel slim marketingbedrijf (wat natuurlijk waar is), wat informatie van diens gebruikers net zo hard doorverkoopt aan andere bedrijven als een Facebook dat doet. Een hele mooie uitspraak met betrekking tot deze kritiek komt van de hand van Rohn Jay Miller van Social Media Today, hij zegt: “The fundamental evil of Klout is that it’s a venture capital-backed company looking to leverage into a big IPO payday  and the only value proposition they offer is their ability to identify, train and exploit people they can sell to advertisers as “key influencers,” in a taxonomy of business interests”.

In de praktijk

Ondanks de kritieken geeft 45,45% van ondervraagden die meewerkten aan een poll van Smartbrief.com aan dat ze social media ranking tools als Klout en Peerindex belangrijk vinden, maar dat ze (nog) niet bepalend zijn. Mark Shaeffer van Business Grow zegt over Klout: “This trend is happening with you or without you, so calm yourself and start to study this as an important online marketing weapon”.

Buiten mijn persoonlijke ondervindingen en de algemene kritieken (die ik deel) vind ik dat, denk ik, nog het naarste aan het hele verhaal van dit soort tools. Ze worden hoe langer hoe belangrijker (gemaakt). Ik heb Klout en gelijkwaardige services altijd benaderd als gimmicks, leuke tooltjes, waarbij je even een snelle indruk van iemand kunt krijgen. En eigenlijk heb ik dat hele ‘online influence’ sowieso met de nodige korrels zout genomen.

Als ik nu hoor dat bedrijven een minimale Klout-score overwegen in te gaan stellen als specificatie voor het invullen van een bepaalde vacature… Of dat men sowieso Klout-scores op CV’s gaat vermelden, dan denk ik bij mezelf… “Schei toch uit!” Dat gaat veel te ver.

Uitgeklout en ‘m gepeerd

Ondanks Mark Schaeffer’s uitspraak, die vast en zeker hartstikke waar is… Zit er wat mij betreft, als je het ergens niet mee eens bent, je vindt dat zaken zich de verkeerde kant op ontwikkelen of wat dan ook, maar één ding op… Er niet meer aan meedoen. Dus heb ik de accounts van de twee ranking tools waar ik me voor had aangemeld, Klout en PeerIndex verwijderd. Althans… Klout verwijderen lukte na de derde poging en het nodige mailcontact. PeerIndex is half verwijderd en ik ben inmiddels ook daar een goede bekende van de ‘Feedback’-afdeling. Je aanmelden is zo gepiept, je afmelden… Net even een ander verhaal!

Grappig is dat bijna gelijktijdig Mark Bastiaans (@myjoydy), blogger bij socialmedia.nl me via Twitter te kennen gaf ook zijn Klout-account vaarwel te hebben gezegd. Ik ben dus niet de enige! Ook hij heeft er een blog aan gewijd en geeft als belangrijkste beweegreden voor het verwijderen van zijn account: “Zorgwekkend is de oppervlakkigheid van beslissers die dit instrument hanteren om belangrijke keuzes te maken. Keuzes die jouw en mijn leven kunnen beïnvloeden. Personen die deze score niet naar waarde herleiden en met de nodige korreltjes zout nemen, maar als de waarheid bezien. Als we deze weg verder gaan bewandelen, dan wordt onze toekomst bepaald op basis van het meetgedrag van een machine. De inhoud, het waarom, de menselijke factor, de echte interactie kan een computer niet berekenen. Precies die zaken waarom ik juist Twitter, Facebook, Google+ zo leuk vind, waarom ik zo veel tijd spendeer in mijn sociale netwerk”.

Ik nodig je van harte uit ook zijn blogpost te lezen!

Bronnen ©Twittermania @marineltwit

Eerst kort nog even de gebeurtenissen. De trotse twitteraar Anna Chojnacka had met haar smartphone een foto gemaakt van een pagina van de papieren editie van het FD van afgelopen zaterdag en verspreidde die foto via Mobypicture en Twitter. In het artikel stond een interview met haar over haar organisatie 1%Club, met een prominente foto van haar er bij. Het artikel en de foto zijn van de hand van FD-redacteur Michiel Goudswaard.

De foto is blijkbaar opgespoord door het FD dat dan ook prompt bij Mobypicture aan de bel trok. Mobypicture vindt de sommatie van het FD om de foto weg te halen maar onzin en weigert aan het verzoek te voldoen. Mobypicture-eigenaar Mathys van Abbe is ook boos dat het FD het verzoek via de support-pagina had ingediend, en niet via de ‘normale kanalen’.

Bewegen

Wie moet er nu als eerste bewegen? Als internetdienstverlener die user-generated content verspreidt, valt Mobypicture onder het regime van artikel 6:194c lid 4 van het Burgerlijk Wetboek. Dat artikel is gebaseerd op een Europese richtlijn. Het artikel bepaalt (i) dat een hostingprovider niet aansprakelijk is voor eventuele schade zolang hij niet op de hoogte is van het onrechtmatige karakter van de door hem gehoste tekst, foto of video, én (ii) dat hij die content pas hoeft verwijderen zodra hij daar wél van op de hoogte is. En dat moet volgens de wet ‘prompt’ gebeuren.

Het FD gaat wel erg kort door de bocht door Mobypicture te verzoeken de foto te verwijderen én door, in hetzelfde zinnetje, te melden dat mocht de foto niet verwijderd worden Mobypicture een rekening van 120 Euro tegemoet kan zien.

Wet

Stap 1. Volgens de letter van de wet is het FD inderdaad rechthebbende op tekst én foto van het artikel. FD mag zich dus formeel op het standpunt stellen dat er sprake is van een openbaarmaking zonder toestemming. Dat is een auteursrechtinbreuk. Er lijkt niet direct een wettelijke uitzondering van toepassing te zijn, zoals de citaatexceptie of de persexceptie. Een weergave van een compleet artikel is geen citaat. Twitter is net als bijvoorbeeld nu.nl met wat goede wil wel te beschouwen als een nieuwsmedium, maar Mobypicture is dat niet.

Stap 2. Is het ook verstandig van het FD? Nee. Sinds jaar en dag hangen restaurants positieve krantenrecensies trots op het raam van hun restaurant. Daar doet nooit enige krant moeilijk over. Deze affaire doet allemaal erg denken aan de fotograaf die een claim van meer dan duizend euro bij de rechter indiende over een foto van Johan Cruijff die een minderjarige jongen op zijn voetbalblog had gezet. De ouders werden als wettelijk vertegenwoordiger veroordeeld te betalen. Sommige beroepsfotografen, die het toch al niet echt makkelijk hebben sinds de opkomst van sites als iStockphoto.com en Flickr, maken zich evenmin populair door dagelijks allerlei niet-commerciele blogs af te struinen op zoek naar ‘inbreuken’. En sturen dan een rekening van 800 euro. Het FD verlaagt zich nu ook tot dit soort praktijken, want niemand kan met droge ogen beweren dat deze smartphone-foto (waarop het artikel onleesbaar is!) de normale exploitatie van FD-content schaadt.

Stap 3. Sinds de kort en bondige melding van het FD is Mobypicture dus formeel op de hoogte van het feit dat een derde, namelijk het FD, rechten heeft op de content. Die melding is onmiskenbaar juist, want op de foto is de complete pagina uit de krant te zien. Volgens de letter van de wet moet Mobypicture de foto dus ‘prompt’ verwijderen.

Inbreuk

De meeste hostingproviders geven zo’n inbreuk-melding direct door aan hun abonnee met het verzoek om een reactie. Komt die reactie er niet, dan wordt de content verwijderd. Komt er een ontkennende reactie – bijvoorbeeld omdat de abonnee zich beroept op een wettelijke uitzondering zoals het citaatrecht of de persexceptie – dan kan de provider besluiten dat er geen sprake is van onmiskenbare onrechtmatigheid en weigeren om de informatie zomaar te verwijderen. De grote ISP’s hebben die werkwijze een paar jaar geleden geschreven in een gedragscode.

Ik vond op Mobypicture overigens geen ‘abuse’-pagina met een dergelijke notice and take down-procedure. Die vind je bijvoorbeeld wel op Marktplaats en op YouTube. Net als de meest providers behoudt Mobypicture zich in haar algemene gebruikersvoorwaarden wél het recht voor om in het ergste geval de gegevens van de uploader aan de rechthebbende door te geven, in een (nogal Amerikaansrechtelijk geformuleerde) bepaling:

“Mobypicture cooperates with government and law enforcement officials or private parties to enforce and comply with the law. We may disclose any information about you to government or law enforcement officials or private parties as we, in our sole discretion, believe necessary or appropriate to respond to claims, legal process (including subpoenas), to protect the property and rights of Mobypicture or a third party, the safety of the public or any person, to prevent or stop any illegal, unethical, or legally actionable activity, or to comply with the law.”

Conclusie: het wordt hoogt tijd voor een bagatel- of ‘fair use‘-exceptie in de Auteurswet, zodat we ons niet meer kwaad hoeven te maken over dit soort stompzinnige claimpjes. Het is ondenkbaar dat er in dit soort gevallen daadwerkelijk schade geleden wordt door de rechthebbende. Mocht het FD naar de Kantonrechter stappen, dan moet het FD de hoogte van die schade maar eens aantonen.

©Twittermania @diederikstols